Informatie over computers
CRT Monitor
De CRT-monitor, ook wel bekend als de beeldbuis-monitor, bevat een klassieke beeldbuis en werd tot op heden nog het meest gebruikt. Nu stappen zowel bedrijven als particulieren vaker van dit type scherm af. CRT-monitoren zijn vergelijkbaar met televisies en bouwen op dezelfde manier hun beeld op. De naam CRT heeft natuurlijk een betekenis en is een afkorting die staat voor "Cathode Ray Tube". Vrij vertaald houdt dit in dat het beeld wordt gevormd door middel van een 'elektronenkanon'.
Afmetingen
Een nadeel van elke CRT-monitor is en blijft zijn enorme afmeting. Vaak neemt een dergelijke monitor 50x50x50 cm ruimte in beslag. Voornamelijk bedrijven zien dit als een groot nadeel, omdat zij optimaal gebruik willen maken van de aanwezige bureau's. Hoe groot het bureau ook is, hij blijft altijd te klein.Gewicht
Een CRT-monitor weegt gemiddeld tussen de 15 en 20 kilogram.Energieverbruik en warmte
Een hedendaagse monitor verbruikt tussen de 74 en 94 Watt, in vergelijk met een LCD-monitor veel.Kijkhoek
Bij CRT-monitoren is de kijkhoek zeer hoog, dat wil zeggen dat we vanaf de zijkant van het scherm nog een duidelijk beeld kunnen bewonderen. Indien u met meerdere mensen achter 1 scherm moet zitten (denk aan presentaties), dan zal een CRT-monitor ons een beeld verschaffen waarbij meerdere mensen het beeld goed kunnen bekijken.Voor- en Nadelen
Natuurlijk kent een CRT-monitor zijn eigen voor- en nadelen. Bij aanschaf van een monitor is het belangrijk om de voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen.Voordelen:
- Scherp beeld (ook bij spellen en video)- Relatief goedkoop
Nadelen:
- Grote omvang
- Gewicht
LCD Monitor
Naast de CRT-monitor kennen we ook de LCD-monitor. Een LCD-monitor (Liquid Crystal Display) vormt zijn beeld op een afwijkende manier, waardoor het scherm vele malen kleiner en tevens lichter is.LCD of TFT?
De meeste mensen kennen de naam 'LCD' niet, maar kennen wel een 'TFT-monitor'. TFT (Thin Film Transistor) is een techniek die gebruikt wordt binnen de LCD-schermen. LCD is namelijk het type scherm, TFT is de manier van het opbouwen van het beeld.Werking
Bij een LCD-monitor wordt de beeldopbouw iets anders geregeld. Tussen 2 glasplaten worden duizenden kristallen in een grid (een raster) op hun plaats gehouden en door electrische impulsen 'geactiveerd'.
Kleuren en contrast
Oudere LCD-monitoren staan bekend om een slechtere ondersteuning als het gaat om kleuren. Elke 'moderne' LCD-monitor van nu kan zonder problemen 24 en/of 32-bits kleuren aan.Verversingstijd (refresh rate)
Het aantal keer per seconde dat het scherm opnieuw opgebouwd moet worden, is bij een LCD-monitor lager. De meeste CRT-monitoren 'flikkeren' vaker dan een LCD-monitor als ze beiden op dezelfde frequentie zouden werken. In de praktijk betekent dit dat uw ogen pas een 'flikkervrij' beeld waarnemen als de frequentie van een CRT-monitor 75 of meer Herz is. Bij een LCD-monitor is maar 60Hz nodig, door de afwijkende manier van beeldopbouw.Energieverbruik en warmte
Een LCD-scherm is 3 tot 4 maal zo energiezuinig en verbruikt meestal rond de 25 Watt. Tevens wordt door de kleinere omvang en de lagere wattage, minder warmte geproduceerd.Voor- en Nadelen
De LCD-monitor heeft zijn karakteristieke eigenschappen die uiteenvallen in voor- en nadelen.Voordelen
- Beeldgrootte is groter dan vergelijkbare CRT-monitor (15 inch LCD = ongeveer 17 inch CRT)- Lichtgewicht
- Compact / Ruimtebesparend
- Energiezuinig
- Door lagere frequentie minder zware belasting voor videokaart
Nadelen
- Relatief duur- Kleinere kijkhoek
Serial ATA Harddisks
Als er iets is dat we waarschijnlijk allemaal in onze pc hebben, is het wel een IDE-harde schijf. (IDE staat voor Integrated Drive Electronics. Vroeger (1980) zat alle electronica in de controller en deze bediende de harde schijf. Met IDE zit er ook electronica in de harde schijf zodoende dat er enkel door de controller "commando´s" gegeven worden die de harde schijf netjes uitvoert.)De standaard IDE/ ATA(Advanced Technology Attachment)-interface in onze computers is van het parallelle type, wat wil zeggen dat meerdere bits aan data tegelijkertijd doorgestuurd worden. Om precies te zijn zestien bits. Naarmate de snelheid toeneemt, kan een dergelijke parallelle aansluiting meer problemen veroorzaken: overspraak (signalen van één draad beïnvloeden een andere) en allerlei andere storingen. Daarom werden technieken zoals foutencorrectie met behulp van CRC (Cyclic Redundancy Check) en nieuwe kabels en connectoren met 80 in plaats van 40 aders toegepast.
Een ander probleem met de parallelle IDE-interface is dat je vrij brede en platte kabels - zogenaamde lint of flatkabels - nodig hebt die soms moeilijk te buigen zijn in de richting die je nodig hebt en die erg veel plaats in een kast in beslag nemen, genoeg om de vrije luchtstroom doorheen de kast te verhinderen en dat heeft dan weer een impact op de koeling in de kast.
ATA (IDE) vs SATA kabel
Serieel in plaats van parallel. Vandaar dat Intel en anderen kozen om de parallelle aansluiting te vervangen door een seriële: Serial ATA was geboren. Als je de zestien bits van vroeger nu ineens bit per bit gaat doorsturen, zit je natuurlijk al meteen met een zestien keer tragere doorvoersnelheid voor de data. Langs de andere kant betekent de seriële aansluiting dat de signalisatie sterk vereenvoudigd wordt en dat de data aan veel hogere snelheden doorgepompt kunnen worden, zodat er een compensatie is voor de terugval van 16 bits tegelijk naar slechts één bit tegelijk
Links : ATA (IDE) aansluiting (rechts is aansluiting spanning)
Rechts: SATA aansluiting